آلتش را در خیابان نشانم داد

615x200-ehow-images-a02-8u-mu-cope-spouses-exhibitionism-800x800دیروقت بود که به خانه رسیده بود و هنوز صدایش میلرزید.
میگفت اتفاق بدی برایش افتاده که هنوز گیج است و حالت تهوع دارد. همراه دوستش در یکی از خیابانهای شلوغ و در ساعتی پر رفت و آمد قدم میزدند که چند متر جلوتر متوجه پسری حدودا بیست ساله با ظاهری معمولی و لباسهایی تمیز و قیافه ای عادی میشوند. همه چیز در چند ثانیه اتفاق افتاد. پسر آلت خود را درآورده بود و خودارضایی میکرد و در لحظهء ارگاسم نگاهی عمیق و دنباله دار به هر دو دختر میکند و خیلی عادی سوار دوچرخه میشود و میرود و در هیاهوی جمعیت گم و محو میشود.
احتمالا تا بحال برای خیلی از خانمها تجربه ای مشابه پیش آمده است. تجربه ای حال بهم زن که برای اغلب زنان سرشار است از حس ترس و خشم و نفرت و تحقیر. اتفاقی که قبلا هم از افراد دیگر شنیده بودم و باعث شد این مطلب را راجع به آن بنویسم.
سوالات زیادی دربارهء این موضوع وجود دارد که به پاسخ برخی از آنها در این نوشته اشاره کرده ام و متاسفانه جواب قاطعی برای برخی از آنها وجود ندارد.
آیا فردی که چنین کاری میکند بیمار است یا مجرم؟ آیا این افراد اختیارشان از دستشان خارج است یا خودآگاه عمل میکنند؟
آیا این افراد خطرناک هستند؟ آیا فقط زنان قربانی این افراد هستند؟
آیا زنان هم اندام جنسی خود را به دیگران نشان میدهند؟
آیا این اتفاق مخصوص جوامع بسته مثل ایران است؟
راه مقابله یا درمانشان چیست؟
واکنش فرد قربانی در لحظهء مواجهه چگونه باید باشد؟
وظیفهء جامعه و خانواده در قبال فردی که آلت خود را در ملاعام نشان میدهد چیست؟
نگاه علم پزشکی و روانپزشکی به این رفتار چیست؟
پارافیلیا(۱) که در فارسی انحراف جنسی ترجمه شده است انواع گوناگونی دارد مثل پدوفیلی (بچه بازی)، سادیسم یا مازخویسم جنسی و همچنین اکسهیبیشنیسم(۲) که در فارسی به «بدن نمایی» ترجمه شده اما در این نوشته بجای آن از اصطلاح «عورت نمایی» استفاده میشود.
تمام انواع پارافیلیا (انحرافات جنسی) از جمله عورت نمایی تا ۲۰ برابر در مردان شایعتر است بجز مازوخیسم که در زنان چندین برابر بیشتر دیده شده است. علت این تفاوت رفتاری بین دو جنس هنوز مشخص نیست. بیشتر رفتارهای پارافیلیک (انحراف جنسی) در اکثر کشورها تحت عنوان جرم تعریف شده اند هرچند در برخی کشورها درصورت اثبات بیمار بودن فرد در دادگاه، بیمار مجازات نخواهد شد.
هنوز مشخص نیست که دقیقا چه چیز باعث بروز اینگونه رفتارهای انحراف جنسی میشود. برخی محققین معتقدند که آسیبها یا سوء استفاده های جنسی/جسمی/روانی در دوران کودکی پیش زمینهء این اختلالات هستند و برخی دیگر از محققین میگویند که شرایط خاص درصورتیکه بصورت مکرر باعث تحریک و ارضای فرد شوند منجر به پیدایش انحراف جنسی میشوند. در کل تئوریهای مختلفی برای توضیح این اختلال مطرح هستند که در مجموع عوامل زیست شناختی، روانی و اثرات جامعه و همچنین آسیب و ضربهء فیزیکی به مغز را در بروز و شکلگیری این اختلالات سهیم میدانند.
فرد مبتلا به اختلالات انحرافی جنسی (پارافیلیا) معمولا قادر به برقراری رابطهء جنسی یا عاطفی عمیق با دیگران نیست.
البته فراموش نکنیم که بین رفتارهای جنسی غیرمعمول و فانتزی ها با اختلالات انحرافی جنسی (پارافیلیا) که باعث آزار خود بیمار یا دیگران میشود تفاوت است. به عبارت دیگر هر رفتار یا فانتزی جنسی که برای شما غیرمعمولی است به معنای بیماری جنسی تلقی نمیشود.
و اما عورت نمایی که لازم است بدانیم صرفا محدود و مخصوص جوامع بسته و سنتی نمیباشد بلکه در همهء کشورها وجود دارد. انجمن روانپزشکان آمریکا(۳) عورتنمایی را جزو بیماریهای روانی دسته بندی میکند که در آن فرد احساس نیاز شدیدی به نشان دادن آلت تناسلی اش به دیگران دارد. بیماری عورت نمایی منجر به مشکلات مختلفی برای بیمار میشود از جمله پریشانی شدید روحی (دیسترس)، عدم توانایی تطابق با استرسها و محرکهای مختلف، معظلات و مشکلات متعدد اجتماعی مثل‌ محل کار و حتی در زندگی فردی.
در برخی کتب عورت نمایی را پارفیلیای بدون تماس خوانده اند چرا که انواع دیگر پارافیلیا شامل تماس مستقیم با دیگران است ولی در این حالت معمولا تماس فیزیکی با قربانی انجام نمیشود.
متاسفانه هنوز تحقیقات علمی گسترده ای در این زمینه انجام نشده و آمار دقیقی از میزان شیوع عورت نمایی وجود ندارد. بیشتر مطالعات بر روی افرادی انجام شده که بدلیل عورت نمایی بازداشت شده اند.
معمولا این اختلال در اولین دههء‌ بزرگسالی بروز میکند هرچند مواردی هم از آغاز اختلال در سنین سالمندی و یا در دوران نوجوانی گزارش شده است. در آمریکا تقریبا یک سوم مردهایی که بدلیل تعرضات جنسی بازداشت شده اند مبتلا به اختلال اکسهیبیشنیسم هستند و بین ۲۰ تا ۵۰ درصد آنها مجددا به همین دلیل بازداشت میشوند.
مردان اکثریت قاطع مبتلایان به این اختلال را تشکیل میدهند، و از سوی دیگر تقریبا تمام قربانیان زنان، دختران و پسران خردسال هستند. برخی بیماران پس از نشان دادن عورت خود اقدام به خودارضایی میکنند، برخی به این امید هستند که فرد قربانی از دیدن بدن‌ آنها لذت ببرد، برخی بصورت خودآگاه تمایل دارند که دیگران را شوکه و یا ناراحت کنند.
اما اکثر بیماران به این امید و خیال هستند که فرد یا افراد مورد هدف از دیدن آلتشان تحریک شده و خواهان رابطه جنسی بشوند.
بیمار ممکن است کاملا آگاهانه عورت نمایی کند اما در برخی موارد هم رفتار فرد خارج از اختیار و بصورت ناخودآگاه میباشد. اما در هر دو حالت بدلیل وجود نوعی اختلال وسواسی-اجباری، فرد کنترل کاملی روی رفتار خود ندارد و در نهایت باید به احساس برانگیختگی جنسی با نمایش دادن آلت تناسلی خود به غریبه ها دست یابد.
آنچه که هنوز به آن در منابع علمی اشارهء‌ چندانی نشده است نحوهء واکنش فرد قربانی در لحظهء مواجهه با این صحنه است. در برخی منابع به نقل و پیشنهاد پلیش گفته شده است که فرد هیچگونه واکنشی اعم از خشم و پرخاش و حمله به فرد انجام ندهد و تظاهر کند که متوجه این صحنه نشده است و با حفظ آرامش به آرامی از محل دور بشود. گفته میشود که اغلب موارد فردی که عورت نمایی میکند خطرناک نیست و رفتاری تهاجمی نخواهد داشت.
اگر این اختلال چه بصورت فکر کردن به این موضوع یا عمل کردن به آن بیشتر از ۶ ماه ادامه پیدا کرد نیاز به درمان پیدا میکند. درمان این بیماری ترکیبی است از مشاوره و روان درمانی در کنار تجویز داروهای روانپزشکی. پزشک/مشاور در حین مواجهه با چنین بیمارانی باید دریابد که آیا بیمار بیشتر برای بزرگسالان یا کودکان عورت نمایی میکند.
همچنین باید در حین مصاحبه راجع به شرایط و مکانهایی که فرد به چنین کاری اقدام میکند سوال شود. بررسی احتمال مصرف مواد داروگردان، نگرش و احساس بیمار نسبت به این رفتار خود، و همچین نسبت به افرادی که به آنها تعرض شده است نیز جزو موارد مهم مصاحبه هستند.
مهمترین نکته ای که فرد درمانگر یا اعضای خانوادهء چنین بیمارانی باید در نظر داشته باشند که این بیماری درمان قطعی ندارد و تا پایان عمر احتمال عود آن وجود خواهد داشت. خانوادهء این بیماران باید طبق برنامه ای منظم و دقیق از بیمار مراقبت کرده و دسترسی او به انواع مواد، الکل، سیگار و حتی قهوه را محدود کنند. حتی در برخی موارد توصیه میشود که دسترسی به اینترنت نیز محدود شود.
درپایان فراموش نکنیم که این اختلال با آنچه که برخی گروهها و افراد برای نوعی اعتراض یا جلب توجه به موضوعی خاص انجام میدهند متفاوت است. هرچند برهنه شدن برای جلب توجه نیز در فرهنگها و شرایط متفاوت تعبیر و قضاوت یکسانی نمیشود اما بطور کلی با آنچه فرد عورت نما در یک شرایط خاص و بطور پنهانی از چشم دیگران انجام میدهد متفاوت است.
در اوایل دههء ۱۹۷۰ رسانه ها شیوع نوعی جدید از بدن نمایی را گزارش کردند. مردان و زنان لباسهای خود را بطور کامل یا نیمه عریان در می آوردند و به مکانهای عمومی میرفتند. رسانه ها این عمل را استریکینگ(۴) به معنای درخشیدن نامیدند. هیچ کس بدرستی نمیداند که استریکینگ از کجا شروع شد ولی برخی معتقدند در دههء ۱۹۶۰ و در دانشکده های و بصورت بازی و تفریح گروهی از دانشجویان این کار رونق گرفت. گزارشهای زیادی هم از افرادی که در مجامع ورزشی بصورت لخت وارد میدان میشوند وجود دارد.
در مجموع این رفتار با آنچه اکسهیبیشنیسم یا عورت نمایی میخوانیم کاملا متفاوت است. این گروه بیشتر بدلیل جلب توجه، سرگرم کردن دیگران، شرط بندی، یا مستی شدید پس از الکل است.
لغات:
۱) paraphilia
۲) exhibitionism
۳) American Psychiatric Association
۴) streaking
Advertisements

ارگاسم و ده نکته ای که شاید نشنیده باشید

اُرگاسم در زبان فارسی ترجمه و معادل مناسبی ندارد. ریشه‌ی این کلمه اورگاسموس و برگرفته از زبان یونانی و به معنای «به اوج هیجان رسیدن» است. در اکثر لغتنامه های فارسی برای ترجمه‌ی ارگاسم از عبارت «اوج لذت جنسی» یا » به اوج لذت جنسی رسیدن» استفاده شده است که  ترجمه ای کامل یا روان برای استفاده در متن نیست. بهمین دلیل در این نوشته از همان کلمه‌ی انگلیسی ارگاسم استفاده کردم.

7932E123-3218-4C91-893E-2BB51A94FE28_w640_r1_s_cx0_cy8_cw0
۱- ارگاسم در واقع یک واکنش (رفلکس) در سیستم اعصاب است که مثل سایر رفلکسهای عصبی غیرارادی و خودکار میباشد. دوره ی پس از ارگاسم شامل حالاتی از جمله ریلکس شدن و ترشح هورمونهای مختلفی در بدن مثل هورمون اندورفین است که یک شبه مخدر درونی بوده و دارای ساختار شیمیایی مشابه مورفین است و به عنوان نوعی مسکن و آرام بخش عمل میکند. باور عمومی بر این است که این مرحله‌ی آرامش در زنان وجود ندارد چراکه میتوانند چندین ارگاسم پیاپی داشته باشند اما برخی منابع علمی گزارش میکنند که زنان هم مانند مردان دارای مرحله‌ی تحریک ناپذیری بعد از ارگاسم هستند.

۲- اگرچه ارگاسم اغلب در زنها از طریق تحریک کلیتوریس و در مردها با تحریک آلت جنسی اتفاق می افتد اما بطور کلی برای به ارگاسم رسیدن الزاماً نیاز به اندام و فعالیت جنسی نیست. بطور مثال در بیماران قطع نخاعی معمولاً ناحیه ای بالاتر از محل قطع نخاع بشدت تحریک پذیر میشود و از طریق تحریک فیزیکی آن ناحیه یا حتی بدون هیچ تحریکی میتوانند به ارگاسم برسند. همانطور که گفته شد ارگاسم یک رفلکس غیرارادی و خودکار سیستم عصبی همانند ضربان خودکار قلب و تنفس است و با تحریک شدن این سیستم عصبی، حتی بدون تماس با اندام جنسی، میتواند اتفاق بیافتد. ارگاسم الزاماً‌ از طریق تحریک فیزیکی رخ نمیدهد و گاهی حتی محرکهای روانی و ذهنی هم میتوانند منجر به ارگاسم شوند. حتی در یک مورد خاص دیده شده که زنی فقط از طریق مسواک زدن، بدلیل تحریک شدن سیستم عصبی مربوط به این پدیده دچار ارگاسم میشده است(۱). بهرحال ارگاسم در مردان اغلب از طریق تحریک آلت تناسلی یا تحریک پروستات اتفاق می افتد اما در زنان جدای از عمل جنسی،‌ تحریک نقاط خاص بدن و یا حتی تحریک الکتریکی واژن میتواند منجر به ارگاسم شود(۲).

۳- جنین در رحم مادر، خودارضایی میکند و حتی دچار ارگاسم میشود. اگرچه ثابت شده که در طول دوران بارداری هم جنین دختر و هم جنین پسر خودارضایی میکنند، این فقط جنین پسر است که از طریق مطالعات اولتراسوند (سونوگرافی) عمل خودراضاییش ثبت شده است. در یکی از معروف ترین مقاله های علمی در همین زمینه، بوضوح حرکت دست جنین هنگام گرفتن آلت خود و انجام خودارضایی نشان داده شده است(۳).
فراموش نکنیم که در مردان ارگاسم به معنای انزال نیست و میتواند بدون انزال نیز اتفاق بیافتد که به آن ارگاسم خشک نیز میگویند. ارگاسم و انزال دو اتفاق فیزیولوژیک مجزا هستند که البته در اغلب موارد همزمان با هم اتفاق می افتند. مردان نسبت به پدیده ی ارگاسم حساسترند و در صورت عدم ارگاسم در حین سکس،‌ دچار شرمساری بیشتری نسبت به زنان میشوند.

۴- ارگاسم حتی میتواند در هنگام مرگ مغزی نیز اتفاق بیافتد. اگر در یک بیمار مرگ مغزی که به دستگاه وصل است و سیستم گردش خون و تنفس کاملی دارد نقطه ای خاص از سیستم عصبی-نخاعی تحریک شود،‌ دستها و پاهای فرد در اغما بدون اختیار به حرکت در می آیند که به آن رفلکس لازارو نیز گفته میشود. همانطور که گفته شد ارگاسم یک رفلکس خاص در سیستم عصبی است و د اثر تحریک این رفلکس ارگاسم اتفاق می افتد حتی اگر بیمار بدلیل مرگ مغزی قادر به لذت بردن از آن لحظه نباشد.

۵-  گفته میشود که بوی مایع منی مردان در رده های سنی مختلف متفاوت است. همچنین گفته شده است که بوی مایع منی در بوی نفس زنانی که طی یک ساعت گذشته سکس کامل داشته اند قابل تشخیص است. برخی معتقدند در برخی افراد ارگاسم منجر به بوی بد دهان میشود.

۶- ارگاسم میتواند باعث قطع سکسکه شود. گزارش شده که در مواردی که سکسکه ی بیمار با درمانهای متداول قطع نشده است،‌ انجام سکس و رسیدن به ارگاسم باعث توقف سکسکه میشود. در مجله‌ی پزشکی کانادا، مقاله ای در این زمینه منتشر شده که در آن به سکسکه کنندگان مجرد پیشنهاد میشود برای درمان سکسکه خودارضایی کنند. البته هنوز بطور دقیق مشخص نیست که ارگاسم از چه مکانیسمی منجر به توقف سکسکه میشود(۴).

۷- بیش از نیم قرن است که دانشمندان در نقاط مختلف جهان مشغول مطالعه‌ی ارگاسم در زنان و مردان بوده اند. از جمله دو دانشمند به نامهای مسترز و جانسون مطالعات گسترده ای بر روی زنان و مردان در مراحل مختلف سکس انجام داده اند. اما همیشه مطالعه‌ی ارگاسم در زنان دشوارتر از مردان بوده چراکه اغلب اتفاقات مرتبط با آن داخل فضای واژن و رحم و دور از دید است. به همین دلیل مسترز و جانسون دستگاهی را اختراع کردند که حاوی دوربینی تعبیه شده بر روی یک آلت مصنوعی و متحرک مردانه‌ بود. آنها از زنان مورد مطالعه خواستند که با این آلت مصنوعی سکس کنند در حالیکه دوربین از فعل و انفعالات درون واژن فیلمبرداری میکرد. مطالعات گسترده ای بر روی ارگاسم حیوانات نیز صورت گرفته ولی بدلیل معضلات فرهنگی و اخلاقی مطالعه‌ی ارگاسم درانسان محدود است و هنوز اطلاعات در این زمینه کامل نیست(۵).

۸- یکی از ابتدایی ترین مسایل در مطالعات ارگاسم، رسیدن به یک تعریف واحد است. تا به امروز بیش از ۲۶ تعریف علمی از ارگاسم ارائه شده که همگی در کتاب روانشناسی بالینی جمع آوری شده است(۶). اختلاف نظر اصلی بر سر نوع رویکرد روانشناسانه، فیزیولوژیک، عصبی، و یا هورمونی نسبت به این پدیده است.

۹- کلیتوریس و نقش آن در ارگاسم زنان مختص به انسان نیست و در برخی حیوانات از جمله تمساح نیز وجود دارد. دلفینها و میمون ژاپنی از جمله پستاندارانی است که گاهی عمل سکس را فقط بدلیل لذت بردن و نه برای تولید مثل انجام میدهند. مثالهای متعدد دیگری از رفتارهای خوشایند جنسی در حیوانات بدون هدف تولید مثل وجود دارد از جمله لیسیدن همدیگر در خفاشها، مالیدن سر شیرهای نر به همدیگر و نیز لمس شاخهای هم در بزهای کوهی. بطور کلی بوسیدن و لمس بینی یکدیگر در بسیاری از حیوانات از جمله فیل های آفریقایی و گورخر های کوهی نیز گزارش شده است. شامپانزه ها بوسه ی دهان به دهان دارند و گونه ی میمون های بونبوس بوسه زبان به زبان (بوسه‌ی فرانسوی) انجام میدهند. همچنین در میمون های بونبوس سکس دهانی و ارگاسم از این طریق نیز رایج است(۷).

۱۰- خودارضایی در حیوانات مذکر و مونث پدیده ای شایع است اما در پرندگان این عمل کمتر دیده میشود. بچه ها خودارضایی میکنند و تنها دلیل آن لذت بردن و حس خوشایند حاصل از آن است. ارگاسم فقط پس از بلوغ اتفاق نمیافتد و در تمام دوران جنینی، نوزادی و خردسالی،‌ کودک با لمس اندام جنسی مشغول شناسایی و همچنین لذت بردن از آن است. یک اشتباه بسیار رایج بین والدین،‌ منع، تقبیح و یا حتی تنبیه کودک از این اقدام است(۸).

منابع:
۱- The Corsini Encyclopedia of Psychology, Volume 2, page 760
۲- http://en.wikipedia.org/wiki/Erotic_electrostimulation
۳- http://www.jultrasoundmed.org/content/6/2/111.citation
۴- http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2144777/
۵- http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0272735800000696
۶- http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11497209
۷- http://www.appliedanimalbehaviour.com/article/S0168-1591(09)00048-3/abstract
۸- http://www.sweetliberty.org/issues/bless/kinsey.htm#.VGAk8fnF9ps